acı

yolda yürürken bi kadının ,bi çocuğun suratındaki acıyı olanca şiddetiyle hissedip en az onun kadar yüzünü kıvırıp acıya bulayan varmı benim gibi,vardır illa ki!peki bunu en derininde hissedip hikayesini merak eden .bugün bi kadın gördüm sokakta, alamadım kendimi bakmaktan..oysa kaçtığım acı ifadesi duruyodu iki gözümün arasına çakılmış gibi karşımda.
Bir o tarafa bir bu tarafa kıvranıyodu kadın,anlamak için ne kadar zorlasamda, bilici diildim olmazdı ,anlayamazdım.kadın hiç durmuyordu yerinde. Ve gözlerimde...
kaybetmek!!!dedim bişi kaybetmiş! ama ne? çanta?cüzdan?????
arada bi yakalıyodu bakışlarımı sonra şuursuz geri çekiyodu bişi arıyodu bişii işte ,o da, bende bilmiyorduk..ben de onun kadar kıvranmaya başladım.
''oğlum!'' dedi çok sonra..''oğlumu vurmuşlar''''o asker!''''ama çok küçük!!!!!!!!!!!!!!'' ''olmaz!'' ''oğlumu niye vurdulr???''
Niye vurdular? bilen varmı ??bana bakıp soruyordu kadın niye vurdular??
bu bi tv show'u dildi, apaçık bi soruydu ..Niye??gayet açık bi soru cümlesi..gözlerime dikilmiş bi çift kapkara göz.Cevap versene dedi kulağıma bişi,niye vurmuşlar oğlunu?toprak parçaları,petrol yığınları,rantlar!!! bi yok oluşa yeterli sebepmiydi?birileri pazarlıkta uyuşamayınca neden başka birileri canıyla ödüyodu bedeli?hak mıydı?reva mıydı? neydi?
en büyük lüksü nefes almak olan birine kıymak,.......
düşünün hanımlar beyler!!!!!
düşünün ne için yaşıyoruz?bu kadar öfkeyle başedicek neyimiz var düşünün birileri benim yerime düşünüyor demeyin düşünün...aldığınız her soluğu anlamını düşünün...sadece kendinizi değil sizinle bu evreni paylaşan herkesi düşünün..ve elinizden gelenin en iyisi neyse yapın!