yok sa?

en son sen gittin!!
Gidişinin heyulasından kurtulmanın en iyi yolu hiç hareketsiz kalmaktı ..öyle yaptım!hayat durdu ,hiçbişey geçmez oldu artık içimden.masumiyetimin yırtılan perdesi zorladı bedenimi.durdu durdu vurdu,durdu durdu vurdu!!!yokmuş farzettim,görmezden geldim,duymadım,bakmaya gücüm yoktu!hiçbişeye gücüm yoktu.yıkıntıların arasından çıkmak her geçen gün daha zordu.
yavaş yavaş silindi bilincim hiç ara vermeden sildim kendimi ben olmaya dair herşeyi çok güçlükle hatırlıyorum artık!!yöntemler yanlış,yollar çıkmaz,bitişi asla olmayan bi yolda bi yere varmaya çalışıyorum koşarak!
zamanın aşındırmasına engel olamıyorum,kuruyor gözbebeklerim,kalbimin nemi kuruyor...boş bi teneke kutuyum çarptıkça sağa sola ses çıkaran,şekli değişen ama asla yokolmayan.eziklerim çatlaklarım,çiziklerim var onarılamayan!
ruhum askıda kaldı,çırpınıyor!büyük bi sıçrayış kurtarırmı onu olduğu yerden?peki sıçramak için gerekli bi çift ayağın yoksa.....???

Çember

Hayatının en orta noktasında bazen herşeye geç kaldığını hissetmek ,aslında fazla büyümüş olmak kendi zamanından daha hızlı koşmak sarsıcı bişeymiş!!beyninin oyunlarına gelmek bunu sadece bi oyun sanıyorken bununla hazır olmadığın bi anda yüzleşmek yakıcı!!
kendi hayatındaki herşeyi temize çekmişken, üstelik bunun için ciddi mücadeleler vermişken ,yıkılıp her seferinde yeniden ayağa kalkmışken onun tamamlayamadığı mücadelesinin tam orta yerinde bulmak kendini ayağının altından yerin çekilmesi gibi bişi,son yıllarda kendimden çok hızlı koşmaya başladım farkındayım ama artık frenlerim tutmuyor!!koşup yokuş aşağı korkunç bi hızla çarpıp bi duvara, darmadağın oluyorum! hücrelerim birbirinden ayrılıyor....sonra nasıl bi güçtür ki yeniden tırmanıyorum aynı yokuşu ve en tepe noktada tüm yaralarım iyileşmişken üstelik, yeniden bırakıyorum kendimi yokuşun o enfes hızına ...
kapılmak, hıza koşmak ,hiçbişey düşünmeden,düşünemeden,dağılmanın acısını bile unutturuyor.
oysa içimden geçen ayakları yere basan sıkıca ve kesilme ihtimali olmayan bişey miş farkına vardım ki! farkına vardım ki ihtiyacım olan bi son muş!!sonun kurgusunu yapmak da tahminimden daha zormuş!!acı çekmemek için kurgu yapmak zorundalığı cansıkıcı.ne yapıyorum??neyin peşinden koşuyorum!!??elime almak istediğim ne??neyin ucunu bağlamak??neyin girişine çıkışına engel olmak?çemberin içinde dönüp duruyorum,o kadar hızlı koşuyorum ki aynı noktalarla buluşmam da çok sürmüyor.
Huzur aradığın yerde huzuru arayanı bulmak beni nereye götürür....


yakın geçmiş buluntularından:)

konuşma

bi yolum var:) hani kimsenin farkına varmadığı:)aslında karışık biraz da muhalif!!!! ya bazen zaman oyuncak, ya bazen ben!!ya bazen ben yalan, ya bazen dünya!!birtek avaz avaz şarkılar doyuruyorsa ve hatta bilmediğim dilerde, ruhumun karnını..gitmek lazım....burdan öteye.............soluk ve aciz kentlerden kaçıp kadın kıvraklığında, işveli ve de cesaretli şehirlere kaçmalı ve hatta başka dünyalara!..söyleyemediğim şarkıların söylendiği,kanatsızlıktan uçamadığım gökyüzüne kanat çırptığım..ellerimin kıvrak,bilincimin yoksul olduğu yerlere..varsa ki biliyorum bi yerde mutlaka!!......ellerimle işlemeliyim yazımı,değiştirmeliyim yanlış yazılmışı!kollarım başka işe yaramalı,kalbim boşuna atmamalı göğüs boşluğumda'' olmak istediğim yerlerde olamamanın hasretini''çekmemeli ruhum artık! gecenin kokusunu yarın olmayacakmış gibi derin derin çekmeliyim içime..asla yapamadığım hesaplara kitaplara da hiç başlamamalıyım bu saatten sonra!kimseyi eğlendirmek istemem yaptığım anlamsız kurgularla,ama kendimi hayalkırıklığına uğratmak kendim tarafından!dokunuyor içime..mutsuz oldum, ama pişman .....asla!!
ama hayat muhalefetten başka şans vermiyor insana!
ve olağanüstü bi dünyadan gelmiş bi yabancı kadar yabancıyım aslında...
yoksa açıklanabilir bu halim; herşeye aksak ve arıza ve hatta öfkeyle yaklaşmama......
zaaflarımla mücadele etmek zorunda kalmamalıyım,onlar benim yaramazlıklarım ve yaramasamda zaman zaman aslında katkım büyüktür yaşadığım dünyaya........
2001-2003 :))

seni çok özlüyorum..........gözümün içine bakınca anlayışını,gözümün dilinden bilişini..,gitme demeye vaktim bile olmadı ,beni aniden bırakıp gittin........seninle konuşacak daha ne çok şeyim vardı ,sana daha dünyayı şikayet edicektim ve herkesi...ne zaman gidersen git hep erken olacaktı benim için ....ben yokluğuna alışamıyorum, sen alıştın mı bensizliğe?????düşündükçe içimde sökülen bi acı.....azalıyor kalbim her dişimi sıkıp ağlayışımda !ne zaman gidersen git hep erken olacak tı ama gittin....pamuğum ...ananem!!!